mihmanhane

Gün doğmadan meşime-i şebden neler doğar.

Mahzun gönül! Sükut et! Güneş bulutların arasından da neşr-i envar eder; şikayeti bırak! Senin bahtın da herkesin bahtı gibidir: Her hayatta fırtına saatleri, kederli, muzlim günler olmak gerek!… Gül, korkma! Bir tebessüm seni kurtarır. İyi düşünürsem bu halin de bir muzhibedir… (shf.139)

Hasta bir  ümit, sağlam bir yeisten daha fenadır. (s.219)

(insanda) Ümitsizliğin bir derecesi vardır ki, o vakit irade sevk-i tabii gibi kördür, nasılsız ve nicesizdir, gayesinde sarhoş gibi körkütük gider ve o vakit insiyakî bir iş gören zeka, ne yaptığını bilmez. (s.288)

Peyami Safa, Mahşer

*2002’de tuttuğum notlardan.